آینه عشق

rasool2009 — Sat, 19 Dec 2009 13:29:49 GMT

rasool2009 — Thu, 03 Dec 2009 14:47:26 GMT

چقدر ساده مرا جا گذاشتی روزی

و بر وفای من اما گذاشتی روزی

نه ! حرف ماندن و رفتن نبود ای زیبا

توبی بهانه دلت وا گذاشتی روزی

چقدر حرف قشنگی ست دوستت دارم

به روی حرمت آن پا گذاشتی روزی

سه چهار کلمه فقط ؛: متهم شما هستید !

و حکم را به غزلها گذاشتی روزی

سکوت ساده ی من بی جواب ماندن بود ؟!

کجا؟ چگونه , تو آیا گذاشتی روزی

اگر چه زندگیم را ربودی اما باز

تو رد پا به دل ما گذاشتی روزی!

به حرمتی که دلم داشت بر تو بخشیدم

چقدر ساده مرا جا گذاشتی روزی !

rasool2009 — Fri, 06 Nov 2009 15:31:18 GMT

نمي توانيم گذشته را تغيير دهيم

تنها بايد خاطرات شيرين را به ياد سپرد

و لغزشهاي گذشته را توشه راه خرد سازيم

نمي توانيم آينده را پيش بيني کنيم

تنها بايد اميدوار باشيم

و خواهان بهترين و هر آنچه نيکوست

و باور کنيم که چنين خواهد شد

مي توان روزي را زندگي کرد

دم را غنيمت شمريم

و همواره در جستجو, تا بهتر و نيکوتر باشيم

we cannot change the past

we just need to keep

the good memories

and acquire wisdom

from the mistakes we,ve made

we cannot predict the future

we just need to hope and pray

for the best and what is right

and belive that,s how it will be

we can live a day at a time

enjoyeing the present

and always seeking to become

a more loving and better person

rasool2009 — Fri, 03 Jul 2009 08:12:19 GMT

غریبه
رودخانه به تو " آشنایی" هدیه می داد،
تو از صدای موج گله مند بودی
زلالی آب " عشق " را به تو هدیه نی بخشید،
تو کورمال کورمال به دنبال عشق می گشتی
" لحظات " هدیه ای بودند در کف دستانت،
و تو به تنهایی ات پناه می بردی!

غریبه
رود همیشه همان رود نمی ماند
تا آشنایی هدیه دهد
و
عشق همیشه در زلالی آب به پایت ریخته نمی شود

آه غریبه
این گونه پریشان دنبال چه می گردی، گرد خود؟
به رود بنگر!
به زندگی
و
به کف دستانت
و از خود بپرس
از که به که پناه می برم، جایی که زیستن در ژرفای
" یک دم" نهفته است؟

rasool2009 — Sun, 17 May 2009 09:55:12 GMT

بوی غربت میدهم اما غریبه نیستم گرچه میدانم كه عمری در غریبی

زیستم . مثل رودی بستر این خاك را طی كرده ام . تا بفهمم عاقبت در

جستجوی چیستم . در عبور از لحظه ها بر روی پای اشتیاق . لب شكست از

خشكی اما همچنان می ایستم . دستهایت برگهای عمر سبزم را ربود .گرچه

اینجا هستم اما در حقیقت نیستم . ای فریماه شب تار یاریم كن تا بدانم سایه

گمگشته ای از كیستم

rasool2009 — Mon, 11 May 2009 11:31:18 GMT

نگو که خونه قلبت مال من بوده وهست

حیف اون قلب غریبم که به پای تو نشست

عاشقم نیستی دلم حرفاتو باور نداره

برو چشمای سیاهت غمو یادم میاره

آره تو چشمای نازت اونی که مرده منم

تو چشات عشقتو دیدم حالا آتیشه تنم

آره آتیشه تنم اون که برام مرده تویی

اونی که قلب منو روی هوس برده تویی

نگو از روی هوس قلبمو خنجر نزدی

همه حرفا رو نگفتی تو ریا رو بلدی

نگو هر ثانیه بی من واسه تو سالی شده

دل من از همه حرفای دلت خالی شده

آره با اون همه حرفا دلو دزدیده بودی

عاشقم کردی و سیب دلمو چیده بودی

توی دنیای سیاهم نگو روشن میمونی

برو با عشق دروغت نگو با من میمونی

آره اون عشق دروغت پر از رنگ و ریاس

مثه اون چشمای نازت پر از رنگ سیاس

پر از رنگ سیاه و پر از حرف دروغ

تویی که سنگی قلبت مثه یه شهر شلوغ

آره تو شهر شلوغت دل من گم شد و مرد

دلی که ساده شد و گول نگاه تو روخورد

rasool2009 — Wed, 06 May 2009 13:45:18 GMT

شبي غمگين تر از شبهاي فرهاد به ياد لحظه هاي رفته بر باد

به ياد سروهاي سبز و عاشق نشستم گريه کردم

تا شقايق صدايم يک نيستان بي قراري غروب و حسرت و چشم انتظاري به يادت اي عزيز نازنينم!!!!!

شبي تنها و خاکستر نشينم از آن آتش که شب را شعله ور کرد

چه بر جا مانده جز خاکستر سرد شکفته ياد گل در گريه هايم پر از حرفم اگر چه بي صدايم

به سوگت اي چراغ خانه ي دل چو کولي مي روم ،
منزل به منزل که تا شايد ز تو يابم نشانه ز تو

اي شاعر هر چه ترانه تو را مي پرسم از اندوه مهتاب که مي گريد

به روي بستر آب تمام چشم را من جستجويم مگر يابم تو را در روبرويم........

rasool2009 — Tue, 28 Apr 2009 09:24:18 GMT

كنج دل من حرمت

ديده رواق قدمت

سينه خسته از غم

صحن و سراي عشق توست

قسم به رنج و غربتت

به اون حريم خلوتت

مذهب من محبت

دل به ولاي عشق توست

سرادقات قلب من

پرده سراي عشق تو

دلي كه در سينه بود

فقط براي عشق توست

هركه اسير تو شود

به غمزه مي كني مدد

غريبه جهان بود

كه آشناي عشق توست

به خاك تو نشسته ام

غمين و زار و خسته ام

مرغ دل شكسته ام

سر به هواي عشق توست

رها كنم اگر تو را

رها نمي كني مرا

كه اين مرام باصفا

رسم وفاي عشق توست

اگه منو رها كني

چيزي برام نمي مونه

همه درا بسته بودن

غير در همين خونه...

rasool2009 — Fri, 17 Apr 2009 20:42:18 GMT

همه می پرسند....

همه می پرسند چیست در زمزمه ی مبهم آب

چیست در همهمه ی دلکش برگ ؟ چیست در بازی آن

ابر سپید...روی این آبی آرام بلند که ترا میبرد این گونه به ژرفای خیال

چیست در خلوت خاموش کبوترها ؟ چیست در کوشش

بی حاصل موج ؟چیست در خنده ی جام ...

که تو چندین ساعت مات ومبهوت

به آن مینگری؟

نه به ابر ، نه به آب ، نه به برگ ، نه با این آبی آرام بلند

نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام

نه به این خلوت خاموش کبوتر ها

من به این جمله نمی اندیشم

من مناجات درختان را هنگام سحر

رقص عطر گل یخ را در باد ، نفس پاک

شقایق را در سینه کوه ، صحبت چلچله ها را با صبح

نبض پاینده ی هستی را در گندم زار ، گردش رنگ و طراوت

در گونه ی گل ، همه را می شنوم ..میبینم

من به این جمله نمی اندیشم

به تو می اندیشم ....ای سراپا همه خوبی

تک و تنها به تو می اند یشم ، همه وقت ، همه جا

من به هر حال که باشم به تو می اندیشم ، تو بدان این را

تنها تو بمان .........با من تنها تو بمان

جای مهتاب به تاریکی شبها

تو بتاب، من فدای تو

جای همه ی گل ها تو بخند

پاسخ چلچله ها را تو بگو ..قصه ابر هوا را

تو بخوان .........تو بمان با من .........تنها تو بمان

در دل ساغر هستی تو بجوش ، من همین

یک نفس از جرعه جانم باقیست

آخرین جرعه این جام تهی را

تو بنوش

rasool2009 — Sat, 11 Apr 2009 07:48:18 GMT

خسته ام

از همه چیز

از همه کس

از دوست داشتن یک طرفه خسته ام

از خرد شدن و گدایی کردن عشق خسته ام

خدایا صدامو می شنوی؟

اصلا حواست به من هست؟

یادت مونده یه بنده هم اینجا داری؟

گوش کن .بشنو فریادمو که از عظمتش قلبم می خواد از هم باز شه

دستم و بگیر

تنهایم